KRZYSZTOF IGNACZAK
[15.05.1978]
Ulubieniec całej kadry i jej dobry duch. Nie ma w reprezentacji drugiego tak pozytywnie zakręconego człowieka jak Krzysiu. Wszyscy go lubią, jest raczej niekonfliktowy. No chyba, że wkroczy ze swoją ukochaną kamerą do pokoju któregoś z siatkarzy, którzy nie życzą sobie filmowania, a paru takich się w tej grupie znajduje. Narazić im się też może, gdy Ci na przykład bardzo chcą pójść na kawę, a tu im nagle wyłazi znienacka jakaś kamera. Mimo to, nikt nie wyobraża sobie reprezentacji bez wesołego pana Krzysia. Lubi sobie wypić i poimprezować, lecz potrafi w tym zachować umiar. Nie chleje do upadłego, wie, kiedy w zabawie należy poprzestać. Pewnych granic nie przekracza, także granic intymności swoich kolegów. Nie filmuje ich pod prysznicem. A przynajmniej taki filmik nie ujrzał jeszcze światła dziennego... No cóż, może na tym zgrupowaniu? Na to liczymy! ... Bardzo lubi dyskutować pod siatką z Włochami/Brazylijczykami/Irańczykami/Rosjanami (niepotrzebne skreślić).
[07.09.1988]
Młody, gniewny, uważany jest za naturalnego następcę Ignaczaka w kadrze. Bo Zatorski to po prostu inny libero, o nieco innym sposobie gry, natomiast popularny "Mały" swoimi boiskowymi popisami bardzo przypomina "Igłę". Tak jak on kaleczy czasem w przyjęciu, jest jednak niesamowitym kocurem w obronie. Mało kto potrafi się wyciągnąć tak jak on, żeby podbić do góry piłkę z gatunku "niemożliwe do uratowania". W przeciwieństwie do Krzysia, nie przejawia zdolności w zakresie filmowania swoich kolegów i zbytnio go to nie interesuje. Lubi gotować, co może być uważane za ewenement wśród siatkarzy. Toteż nic dziwnego, że czasami, jak któryś z jego kolegów zgłodnieje, zmuszony jest mu przygotować posiłek. Nie narzeka jednak na to, bo kuchenne eksperymenty sprawiają mu przyjemność. Ponadto lubi oglądać baseball w telewizji, bo kiedyś sam go trenował. Gdy mu się nudzi, najczęściej rozwiązuje krzyżówki. Lubi jeść torty, ale niekoniecznie dostawać nimi w twarz.
Młody, gniewny, uważany jest za naturalnego następcę Ignaczaka w kadrze. Bo Zatorski to po prostu inny libero, o nieco innym sposobie gry, natomiast popularny "Mały" swoimi boiskowymi popisami bardzo przypomina "Igłę". Tak jak on kaleczy czasem w przyjęciu, jest jednak niesamowitym kocurem w obronie. Mało kto potrafi się wyciągnąć tak jak on, żeby podbić do góry piłkę z gatunku "niemożliwe do uratowania". W przeciwieństwie do Krzysia, nie przejawia zdolności w zakresie filmowania swoich kolegów i zbytnio go to nie interesuje. Lubi gotować, co może być uważane za ewenement wśród siatkarzy. Toteż nic dziwnego, że czasami, jak któryś z jego kolegów zgłodnieje, zmuszony jest mu przygotować posiłek. Nie narzeka jednak na to, bo kuchenne eksperymenty sprawiają mu przyjemność. Ponadto lubi oglądać baseball w telewizji, bo kiedyś sam go trenował. Gdy mu się nudzi, najczęściej rozwiązuje krzyżówki. Lubi jeść torty, ale niekoniecznie dostawać nimi w twarz.
PAWEŁ ZATORSKI
[21.06.1990]
Zmora najmądrzejszych, najstarszych reprezentantów. Do jego gry nie można mieć żadnych zastrzeżeń, natomiast co do jego sposobu bycia poza boiskiem... tutaj można już by napisać całą książkę. Pawełek jest po prostu głupi, i nie jest to żadna obraza dla niego, a jedynie stwierdzenie faktu. Jego ulubionym zajęciem jest męczenie innych kadrowiczów poprzez zadawanie im durnych pytań, na które rzadko w ogóle idzie udzielić odpowiedzi. Ponadto jest ofiarą losu, która co i rusz o czymś zapomina, przez co potem cierpi, bo wynikają z tego prześmieszne sytuacje. Twierdzi, że koledzy z drużyny się nad nim znęcają psychicznie, jednak nie jest to prawdą. On po prostu daje im wszelakie powody do tego, by mogli ułożyć się wygodnie na podłodze i zgonować do utraty tchu. Ma wyjątkową zdolność do przekręcania nazw, ponadto jest prawiczkiem i panicznie boi się utracić to miano. Chociaż sam nie wie, co ono oznacza. Nie zmienia to jednak faktu, że seksu boi się tak, jak ciemności, pająków i starych babuni, które hotkują siatkarzy.
MICHAŁ ŻUREK[03.06.1988]
Jest w wieku Wojtaszka, a mimo to nie udało mu się do tej pory zaistnieć na dobre w kadrze. Prawdopodobnie dlatego, że po prostu trafił na takich konkurentów, którzy są od niego lepsi. Mało kto jest w stanie rywalizować z taką trójką, jaka występuje w naszej kadrze, a mimo to, Żurek postanowił podjąć to wyzwanie. Mało prawdopodobne jest to, by udało mu wygryźć któregoś z trójki Ignaczak, Zatorski, Wojtaszek, jednakże samo przebywanie z nimi i możliwość podpatrywania ich, będzie dla niego bardzo dobre. Nabierze trochę doświadczenia, potrenuje z najlepszymi zawodnikami w kraju, a w przyszłości, gdy zwolni się jakieś miejsce w kadrze, będzie miał realną szansę, by na nie wskoczyć... Złośliwi twierdzą, że do kadry dostał się dlatego, że Andrzej Kowal chciał zobaczyć w akcji swojego nowego podopiecznego, bo do Olsztyna było mu za daleko i nie chciało mu się tam jeździć go oglądać. Być może postanowił także zacząć zgrywać go z kilkoma zawodnikami Resovii, co by nie ćwiczyć tego na tydzień przed rozpoczęciem ligi, gdy trzon jego zespołu dopiero wróci do klubu... Nazywany bywa Zupą, i chyba nie trzeba tłumaczyć, dlaczego.
A OPRÓCZ NICH MNIEJSZE, LUB WIĘKSZE ROLE ODGRYWAJĄ:
MACIEJ OLENDEREK
[16.10.1992]
Młodziutki, ale nie daje sobie w kaszę dmuchać. Oprócz tego, że jest bardzo zdolny, potrafi poradzić sobie w towarzystwie starszych, bardziej doświadczonych zawodników, a nawet im złośliwie dogryzać. Nie boi się odpyskować innym, jest odważny, ale nie arogancki.
KACPER PIECHOCKI
[17.12.1995]
Najbardziej nielubiany siatkarz ligi. Wyjątkowo złośliwy, niesympatyczny, czasem wręcz wredny. Zawodnikiem jest przeciętnym, mało prawdopodobne jest, że osiągnąłby tyle, co ma teraz. No ale jak się ma ojca prezesa, który mu wszystko załatwia...





Brak komentarzy:
Prześlij komentarz